منجر به جنون و مرگ بيمار مىگردد . ( 1252 ) نَاعِق : دعوت كننده ، صدا زننده . ( 1253 ) المُنَاخ : خوابگاه و محل استراحت شتر . ( 1254 ) الكَرَائِه : جمع « كريهة » ، ناراحتيها . ( 1255 ) الْحَوَازِب : جمع « حَازِب » ، سختيها و شدائد . ( 1256 ) قَلّصَتْ : طولانى شد ، ادامه يافت . ( 1257 ) شَبَّهَتْ : ( حق و باطل بهم ) مشتبه شد . ( 1258 ) عَمَّتْ خُطّتُهَا : كارش فراگير شد . ( 1259 ) النَّاب : ماده شتر پير . ( 1259 ) الضَرُوس : شتر ماده بد خويى كه دوشنده‌اش را گاز بگيرد . ( 1260 ) تَعْذِمَ : گاز مىگيرد . ( 1261 ) تَزْبِنُ : مىزند ، ميراند ، دور مىكند . ( 1262 ) دَرَّهَا : شيرش را ، مقصود در اينجا خير و بركت است . ( 1263 ) شَوْهَاء : زشت ، بد منظر . ( 1264 ) مَخْشِيَّة : ترسناك ، مخوف . ( 1265 ) عَلَم : نشانهء هدايت ، علامت راهنمائى . ( 1266 ) الادِيم : پوست . ( 1266 ) تَفْرِيج : در اينجا بمعنى جدا كردن و كندن است . ( 1267 ) يَسُومُهُمْ خَسْفاً : آنها را ذليل و خوار مىكند . ( 1268 ) مُصَبَّرَة : لبريز ، مملو . ( 1269 ) لَا يَحْلِسُهُمْ : بر آنها نپوشاند ، « حلس » به عرق گيرى كه زير پالان يا زين مىگذارند گفته مىشود . ( 1270 ) الجَزُور : شتر قربانى شده ، آنچه ذبح مىشود . خطبهء 94 ص 93 ف ( 1271 ) تَنَاسَخَتْهُمْ : آنها را منتقل كرد . ( 1272 ) الْمَنْبِت : محل روييدن . ( 1273 ) الارُومَات : جمع ارومة ، اصلها . ( 1274 ) الْمَغْرِس : محل غرس نهال . ( 1275 ) صَدَعَ فُلَاناً : بخاطر جود و كرمش قصد او كرد ، آهنگ او نمود ، صدع : شكافت ، پراكنده كرد ، آشكار نمود . ( 1276 ) انْتَخَبَ : برگزيد . ( 1277 ) عِتْرَتُهُ : اهل بيتش ، عترة الرّجل : فرزند و اقوام نزديك او . ( 1278 ) بَسَقَتْ : بلند شد ، قد كشيد . ( 1279 ) الْقَصْدُ : ميانه روى . ( 1280 ) الْفَتْرَة : فاصله زمانى بين دو پيامبر . ( 1281 ) هَفْوَة : لغزش و انحراف . ( 1282 ) اعْلَام بَيَّنَة : نشانه‌هاى روشن .